logo

 

rainbow
25June Czerwiec za Nami ...

egnamy przedszkole - 2015 20150624 1101569411

 

Drodzy Rodzice!

Koniec przedszkola jest końcem ważnego etapu w życiu dziecka! Zakończeniom zwykle towarzyszą wspomnienia i nostalgia, ale jednocześnie świadomość, że otwiera się nowe, czasem jest to połączone z lękiem przed nieznanym. Przed dziećmi nowy etap, nowe możliwości i nowe wyzwania, nowa rola społeczna – ucznia! Podekscytowanie, ciekawość, radość i duma mieszają się ze strachem i niepewnością, które są tak naturalne dla nowych sytuacji i tak dobrze znane każdemu człowiekowi – i dziecku, i dorosłemu. Nowe wyzwania i nowe oczekiwania są wzbudzane przez otoczenie podczas licznych rozmów jeszcze na długo przed pójściem do szkoły. Dziecko, choć jeszcze nie wie, z czym dokładnie wiąże się nowa rola, którą niebawem podejmie, czuje atmosferę napięcia i nowych oczekiwań wobec niego. Warto zadbać, by już w okresie przedszkolnym, a potem w czasie wakacji bezpośrednio poprzedzających pójście do szkoły oswajać i siebie z pójściem dziecka do szkoły, i pomóc dziecku oswoić emocje związane z tym zdarzeniem, rozmawiać o szkole, o tym, czego dziecko będzie się uczyło, co będzie robiło w szkole, jak mogą wyglądać zajęcia, jakie przybory trzeba będzie kupić do szkoły i wspólnie je wybrać… Pomoże to i rodzicom, i dziecku oswoić się z tym, co przed nimi, pozwoli rozładować napięcie, poczuć się bezpieczniej i pewniej mając przed sobą nową perspektywę. Gdy przyglądamy się z różnych stron temu, co nas czeka, nazywamy i ujawniamy uczucia z tym związane, to obawy i nadzieje przestają być tajemnicą, przestają być straszne i męczące. Warto zadbać o to, by i w sobie, i w dzieciach wzbudzać dobre uczucia i pozytywne nastawienie do szkoły w ogóle, do nauki, pokazywać nowe możliwości i perspektywy, zachęcać i inspirować. Dzieci tak łatwo zarażają się emocjami dorosłych, także tymi niewypowiedzianymi. Nie należy „zarażać” ich strachem o nie, obawami o to, jak sobie poradzą. Są przecież „zaprogramowane” tak, by sobie radzić! Nie wolno im w tym przeszkadzać, a tam, gdzie można, trzeba je mądrze wspierać i wierzyć, że sobie poradzą!

Czytaj więcej:
 
25May Maj za Nami...

DSCN5214

 

Drodzy Rodzice

Miniony czas dał nam wiele okazji do podziwiana świata przyrody. Tym razem był to m.in. świat owadów, które w niejednym dziecku i w niejednym dorosłym budzą niechęć, lęk, obrzydzenie… Niezwykle ciekawe i inspirujące historie o życiu tych organizmów pomagają przełamać tę niechęć, niejednokrotnie wzbudzając podziw dla różnorodności i niezwykłego funkcjonowania społecznego niektórych gatunków. Owady zadziwiają mnogością kształtów, barw i zachowań. Wystarczy poobserwować motyle czy mrówki. Wiele gatunków owadów żyje w pobliżu człowieka, często przysparzając kłopotów. Jednocześnie wiele z nich pełni niezwykle pożyteczną rolę w świecie przyrody. Świat owadów to świat, na przykładzie którego możemy pokazać zależność organizmów. Zachowując więc wszelką niezbędną ostrożność, pomóżmy dzieciom zrozumieć różnorodność świata przyrody i wzajemną współzależność organizmów. W ten sposób wzbudzamy gotowość dalszego poznawania i budzimy szacunek dla tego, co nas otacza.

Dzieci od najwcześniejszych lat fascynuje możliwość zostawiania śladu kredki na kartce. Wiek przedszkolny to okres bardzo bogaty pod względem twórczości plastycznej. W tych niezwykle twórczych procesach tworzenia rysunków i innych dzieł plastycznych aktywnie uczestniczą receptory (wzrok, słuch, dotyk…), usprawnia się koordynacja wzrokowo-ruchowa, aktywizują się procesy poznawcze (spostrzeganie, myślenie, uwaga…), procesy emocjonalne, ujawniają się cechy osobowości. Można powiedzieć, że sztuka jest przejawem rozwoju dziecka. Dzieci rysują przede wszystkim to, co wiedzą, a nie to, co widzą. W miarę jak dziecko wzrasta i wzrasta jego wiedza o otaczającym świecie, w jego rysunkach widoczna jest coraz większa liczba szczegółów i użytych barw. Rysunki zaczynają odzwierciedlać dostrzegany przez dziecko świat społeczny i jego w nim doświadczenia. I trzeba przy tym pamiętać, że główną wartością tego dziecięcego plastycznego działania nie jest produkt końcowy, ale sam proces tworzenia.

Małe dzieci nie potrafią rozpoznawać i nazywać emocji, jednak doświadczają ich niezwykle silnie. Nie wiedzą, że stan, w którym się znajdują, to na przykład radość czy złość. Wspieranie dziecka w rozwoju emocjonalnym wymaga czasu, wrażliwości, cierpliwości, miłości. To dorośli pomagają dzieciom w radzeniu sobie z emocjami, uczą, jak je pokazać, nazwać, skontrolować. Dzieci odczuwają stany emocjonalne dorosłych „przez skórę” i te właśnie emocje i ich przejawy naśladują. Rozmawiajmy z dziećmi o emocjach, nazywajmy je, pokazujmy, wyznaczajmy granice. Umiejętność wyrażania emocji warunkuje relacje społeczne. Pomóżmy dzieciom nabywać dojrzałości emocjonalnej, która pozwoli im wychodzić odważnie światu naprzeciw.

Czytaj więcej:
 
23April Kwiecień za Nami ...

owocowa saatka 20130215 1392222723

 

Miniony czas dał wiele okazji do wdrażania dzieci do dbania o zdrowie własne i innych, rozumienia, że życie i zdrowie należy chronić, poznawania zasad zdrowego stylu życia, zasad przestrzegania higieny, a także oswajania dzieci z potrzebą odbywania wizyt u lekarzy różnych specjalności, w tym regularnych wizyt u dentysty. To także kształtowanie niemal intuicyjnego rozumienia zdrowia i zagrożeń, jakimi są choroby. Nie chodzi tu oczywiście o straszenie dzieci, ale o uświadomienie potrzeby i możliwości dbania o swoje zdrowie, co w pewnym stopniu pozwala ochronić się przed chorobami. Uświadomienie, że każdy z nas ma wpływ na ochronę swojego stanu zdrowia i jest za to odpowiedzialny. Dbanie o z drowie to m.in. zdrowy styl odżywania i zapewnienie odpowiedniej dawki ruchu. Dla dzieci w tym wieku aktywność ruchowa jest naturalna, można wręcz powiedzieć, że dziecko w wieku przedszkolnym charakteryzuje głód ruchu. I trzeba o ten ruch dbać i go umożliwiać. Im sprawniejsze ruchowo dzieci, w tym m.in. lepsza ich koordynacja wzrokowo-ruchowa, w tym sprawność manualna, tak niezbędna w wieku szkolnym do nabywania umiejętności pisania. Warto zachęcać dzieci do zabaw i zajęć, które tę koordynację będą rozwijać. To inwestycja w sprawność, kondycję, zdrowie i poczucie zadowolenia z osiągania sukcesów przez przyszłego ucznia. Warto i trzeba kształtować u dziecka nawyki prozdrowotne – to doskonała inwestycja w przyszłość dziecka. I warto od najmłodszych lat kształtować w dziecku poczucie odpowiedzialności za swoją kondycję psychofizyczną, choćby poprzez to, że razem z dzieckiem zastanowimy się nad tym, na czym może polegać zdrowy tryb życia. Oczywiście niezaprzeczalnie przykładem dla dziecka zawsze są dorośli! Warto, by rodzice regularnie angażowali dzieci do aktywności prozdrowotnych, jak choćby we wspólne spacery, wycieczki rowerowe, grę w piłkę itp. Warto włączyć też dzieci w układanie jadłospisu. Poczują się współodpowiedzialne i pozwoli to przynajmniej w jakimś stopniu wyeliminować wybrzydzanie zdrowego jedzenia.

Czytaj więcej:
 
30March Marzec za Nami ...

precz zimo za 20150323 1008477049

 

Drodzy Rodzice!

Miniony czas dał dzieciom m.in. wspaniałą okazję do różnorodnych zabaw w grupie rówieśniczej, doświadczania współpracy i współdziałania, otwartości na towarzyszy zabaw i ich pomysły oraz doświadczanie bycia przewodnikiem w grupie. To dla każdego dziecka niezwykłe przeżycie móc doświadczyć wpływania na działania grupy. Dziecko uczy się: pełnienie ról akceptowanych społecznie, rozwijania właściwego stosunku do innych, uczenie się zachowań aprobowanych społecznie, uczenie się wzajemne swoich zachowań, poznawanie własnych potrzeb, odkrywanie, jakie zachowania sprawiają przyjemność, a co jest przykre dla innych. Zabawa w grupie rozwija społeczne motywy działania dzieci, uspołecznia je i dyscyplinuje.

Gry zespołowe są znakomitą lekcją dla dzieci, na czym polega współpraca i współodpowiedzialność. Dzieci uczą się w ten sposób poszanowania zasad wspólnej pracy i współodpowiedzialności w zespole, oraz rozumienia, że mamy różne role w zespole i dzięki temu można się uzupełniać. W wielu przypadkach bowiem kluczem do zwiększenia efektywności pracy jest nauczenie się skutecznej pracy w zespole, następuje wówczas wzrost współpracy i zaangażowania, następuje niezwykła synergia – wspólne działanie daje większe i lepsze efekty.

21 marca, w pierwszy dzień kalendarzowej wiosny, w wielu polskich miastach i miasteczkach można zobaczyć grupy dzieci wraz ze swoimi nauczycielami, udaje się w kierunku rzeki, jeziora lub stawu, aby topić “Marzannę”. “Marzanna” jest to kukła symbolizująca złą, długą, szara zimę. Kukła ta jest wykonana ze słomy, siana, tektury oraz szmat. Ubrana w kolorową spódnicę lub sukienkę z chusta na głowie, jest ona umieszczona na kiju a później topiona w rzece, jeziorze lub stawie. Dzieci posiadające “Marzannę” biorą udział w śpiewaniu piosenek paradnych. Ostatnia osoba w paradzie maszeruje z tak zwanym “Gaikiem”. “Gaik” jest to gałąź drzewa ozdobiona wstążkami i sztucznymi kwiatami symbolizująca wiosnę. Topieniu “Marzanny” w rzece, jeziorze lub stawie towarzyszy śpiew lub wypowiadanie następujących słów: “Marzanno, Marzanno, płyń do morza. Niech rozkwitną teraz kwiaty, a pola się zazielenią.”

Kultywowanie tradycji budzi uczucie wspólnoty z rodziną, przodkami, regionem, Ojczyzną. Uczestniczenie w tradycyjnych zwyczajach może pomóc dzieciom odkryć i ukształtować ich własną tożsamość w przynależności do tych wspólnot. Wspólnie świętowane uroczystości i pielęgnowane tradycje niosą wzorce do naśladowania przekazywane przez starsze pokolenia. Dziecko powinno również brać udział w przygotowywaniu różnych świątecznych uroczystości. W ten sposób uczy się przeżywania i odbierania wzruszeń i nastrojów. To doskonały sposób na przybliżenie dzieciom pojęć przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, kształtowanie w dzieciach poczucia ciągłości czasu, przynależności do pewnej wspólnoty, która trwa, poznawania i umacniania własnych korzeni. A silne korzenie są niezbędne do wzrostu zdrowego i pięknego drzewa.

 

Czytaj więcej:
 
22February Luty za Nami ...

DSCN3867           Drodzy Rodzice

Świat jest wielki i życie w różnych jego częściach wygląda inaczej. Warto zadbać o to, aby dzieci miały możliwość poznawania świata przyrody w różnych regionach, poznawania innych kultur, innych narodów. Tak wiele można się przecież nauczyć o sobie, ucząc się o innych. I tak wiele można nauczyć się od innych. Miniony czas przyniósł wspaniałe okazje, by uczyć dzieci wrażliwości na świat przyrody, rozumienia, że człowiek może i powinien dbać o środowisko, na przykład pomagać zimą zwierzętom. To, czego dzieci dowiedziały się podczas słuchania opowiadań, oglądania albumów, rozmów o tym, jak zwierzęta radzą sobie zimą i jak człowiek może im pomóc przetrwać zimę, mogły od razu wprowadzić w czyn. Miały możliwość wystawienia karmnika i uczyły się systematycznego dbania, by ptaki, które się do niego zlatują, miały zawsze czysty i odpowiedni pokarm. Niezwykłą radość sprawiła dzieciom obserwacja ptaków, zrobienie zdjęć i wystawy. Dzieci doświadczyły poczucia odpowiedzialności, możliwości wpływania na środowisko, tego, co to znaczy opiekować się, przeżyły radość zrobienia czegoś dobrego na rzecz innych stworzeń. Warto rozmawiać z dzieckiem o tym, co dzieje się zimą w świecie przyrody. I najlepiej, by rozmowa miała swoją kontynuację w czynach. Zima to m.in. czas, kiedy zwierzęta potrzebują pomocy ze strony człowieka. Można zbudować karmnik, można wyjść do parku, by dokarmiać kaczki… Ważne, by dziecko poczuło, że może mieć swój udział w dbaniu o świat przyrody, w pomaganiu innym stworzeniom.

 

 

Czytaj więcej:
 
03February Styczeń za Nami...

.

 czytajcy rodzice 20140507 1776675936

Drodzy Rodzice!

Rozbudzając w dzieciach pragnienie czytania książek, rozbudzamy w nich gotowość do nauki czytania i pisania! Dzieci na ogół bardzo wcześnie są zainteresowane czytaniem, są zafascynowane znakami graficznymi, które widzą wokół siebie – w książce, na szyldach czy reklamach. Same dopytują o to, co „tam jest napisane”, pytają o litery i próbują odczytywać proste wyrazy. Lubią oglądać ilustracje, opowiadać o tym, co się na nich dzieje, wyszukiwać szczegóły. Warto to zafascynowanie pielęgnować. Czytanie dziecku i wspólne oglądanie ilustracji przygotowuje je do samodzielnego czytania i pisania, rozwija wyobraźnię, uczy przewidywania, ćwiczy spostrzegawczość, uwagę i pamięć, wzbogaca słownictwo, uczy posługiwania się językiem. Czytając dziecku i rozmawiając z nim dokonujemy niezwykłej inwestycji – otwieramy je na świat.

Miniony czas był wspaniałą okazją dalszego kształtowania pojęcia czasu. Koniec roku i początek nowego tworzy atmosferę, która sprzyja przypomnieniu stałych praw natury – uświadamianiu dzieciom tego, że doświadczają stałego następstwa dni i nocy, dni tygodnia, miesięcy, pór roku. Zrozumienie stałego następstwa, powtarzalności daje poczucie bezpieczeństwa. Dlatego tak ważne jest, by dzień w przedszkolu płynął według określonego planu. Taki porządek uspokaja, pozwala poczuć się pewniej, bezpieczniej. Z tego samego powodu tak ważne są jasne reguły postępowania. Nie oznacza to oczywiście, że w życiu nie ma miejsca na elastyczność, zmiany czy niespodzianki. Jednakże podstawą budowania rozumienia świata w dziecięcych umysłach powinien być porządek, pewien schemat, rytm, bezpieczeństwo…  

Czytaj więcej:
 
18December Grudzień za Nami...

jaseka 2014 20141221 1185729185

 

Mikołajki to radosny czas! I znakomita okazja, by kształtować w dzieciach radość zarówno bycia obdarowywanym, jak i obdarowywania innych. Warto przy tym pamiętać, by od najmłodszych lat uczyć dzieci właściwego stosunku do rzeczy materialnych. Należy uczyć poszanowania dóbr materialnych, właściwego do nich stosunku. Na przykład cieszenie się z posiadanych rzeczy, ale nie przechwalanie się nimi. Chodzi bowiem o to, by dziecko szanując posiadane rzeczy materialne, jednocześnie nie przywiązywało do nich nadmiernej wagi, aby nie mierzyło wartości własnej i wartości drugiego człowieka na podstawie tego, co posiada. Warto przy tym uczyć od najmłodszych lat mądrego dzielenia się tym, co posiadamy.

Warto i trzeba kształtować w dzieciach poczucie własnej wartości myśli i przeświadczenia o sobie, które mówią nam, że jesteśmy wartościowymi osobami. To niezwykle istotne nie tylko dla naszego samopoczucia. To, jak dziecko widzi siebie, w dużej mierze zależy od tego, co otoczenie mówi mu o nim samym, ale także od tego, czy ma okazję próbować swoich sił, sprawdzać swoje możliwości. Jeśli dziecku brakuje poczucia własnej wartości, będzie oczekiwało, że wszystkie jego wysiłki zawiodą. Będzie się spodziewało, że otoczenie je odrzuci. A przecież nasze nastawienie jak magnes przyciąga to, czego się spodziewamy… Do tego, by pomóc dzieciom kształtować właściwe poczucie wartości, potrzebna jest atmosfera akceptacji, przy tym wyznaczanie jasnych zasad postępowania, i jednocześnie dawanie dzieciom pewnego zakresu swobody.

       Zbliżają się święta. W wielu domach panują podobne obyczaje związane z tradycją obchodzenia świąt, a w wielu zwyczaje bywają różne od tych, do których jesteśmy przyzwyczajeni. Miniony tydzień był okazją, by dzieci mogły dzielić się swoimi doświadczeniami związanymi z obchodzeniem świąt, wysłuchać opowieści koleżanek i kolegów, poznać tradycje dawniejsze i współczesne, złożyć sobie nawzajem życzenia. Wszystko to buduje w dzieciach nastrój oczekiwania, sprzyja wyrażaniu własnych uczuć i pozwala dzielić oczekiwanie z innymi ludźmi. A zetknięcie się z tym, co „inne niż to, co znam i czego doświadczam”, uczy otwartości i wrażliwości na różnorodność. I w ten sposób dzieci uczą się poszanowania i pielęgnowania tradycji oraz tego, że tradycje mogą być różne…

Czytaj więcej:
 
25November Listopad za Nami ...

kto ty jeste  20141106 1516835596

 

Miniony czas dał nam okazję do uczenia się rozumienia istoty różnorodnych zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla pór roku, rozumienia, że prawa natury należy szanować, że trzeba umieć sobie z nimi radzić, chociażby poprzez to, że ubierzemy się stosownie do pogody, i jak unikać zagrożeń na przykład podczas ulewnego deszczu czy silnego wiatru. Uczą one także rozumienia konsekwencji zjawisk, ich przewidywania, zapobiegania niebezpieczeństwu, uczą podejmowania rozsądnych decyzji i nienarażania się na niebezpieczeństwo.

Jak uczyć dzieci rozumienia pojęcia ojczyzna, jak uczyć szacunku wobec narodu? Najlepiej zacząć od kształtowania pojęć, które są dziecku najbliższe – dom, rodzina, następnie rozwijać w dzieciach poczucie dumy z przynależności do lokalnej społeczności, zapoznawać je z obyczajami i osiągnięciami kulturalnymi. Zadbać o to, aby dzieci miały okazję uczestniczyć w lokalnych uroczystościach organizowanych z okazji ważnych rocznic, obchodów świąt. Symbole narodowe, tradycje i święta pomagają snuć nić łączącą obecne pokolenia z przeszłymi, kształtują poczucie przynależności do określonej większej grupy. Rozwijając poczucie przynależności do własnego narodu, ucząc poszanowania i pielęgnowania jego tradycji, rozpalając miłość do własnej ojczyzny, jednocześnie powinniśmy uczyć poczucia przynależności do wielkiej wspólnoty ludzi na całej kuli ziemskiej. Uczyć rozumienia różnic kulturowych i ich poszanowania, życzliwości i sympatii dla ludzi w ogóle.

Czytaj więcej:
 
31October Październik za Nami ...

 

 

 

dzieci-dzieciom ii edycja 20121127 1114117061Drodzy Rodzice!
Dzieci w grupie przedszkolnej stają się dla siebie nawzajem nauczycielami. Liczne przykłady potwierdzają, że jeśli dzieci są poprowadzone do wspólnej wytrwałej pracy nad powierzonymi zadaniami, ich intelektualne postępy mogą być nawet większe niż podczas pracy indywidualnej. Jednocześnie pamiętać trzeba, że sytuacje takie stają się niejednokrotnie okazjami do konfliktów. Dziecko staje bowiem w sytuacji, gdy koleżanka lub kolega inaczej rozumie okoliczności, chce czegoś innego.
Warto wspierać dziecko w rozwijaniu rozumienia perspektywy drugiej osoby. To długi i niełatwy proces. Jednakże możliwości rozwojowe pięciolatka i sześciolatka pozwalają mu już na coraz sprawniejsze odrywanie się od własnego punktu widzenia. Dobrze jest wykorzystać te możliwości i zachęcać dziecko, by np. obejrzało jakąś rzecz z różnych perspektyw i za każdym razem opowiadało w szczegółach, co widzi.

Miniony czas dał nam wiele okazji do różnorodnych zabaw i wspaniałej twórczej ekspresji m.in. podczas wykonywania różnorodnych dzieł plastycznych oraz zabaw w teatrzyk kukiełkowy. Zabawy tego rodzaju stwarzają okoliczności, w których dzieci doświadczają szczególnie silnych emocji w związku z radością „tworzenia" odgrywanej postaci, budowania dialogów, prezentowania swojej postaci (i siebie) przed widownią. Wiele dzieci podejmuje swoje role bez cienia nieśmiałości, inne ośmielają się dopiero po pewnym czasie. Zabawy te pozwalają nabywać poczucia własnego sprawstwa i radości tworzenia.
Warto wykorzystywać codzienne sytuacje, by uczyć dziecko wyciągania wniosków z tego, co się wydarzyło (oczywiście na miarę jego dziecięcych możliwości). Czasem trzeba by więc zwrócić większą uwagę dziecka (i własną) na pewne zdarzenia, podzielić się swoimi przemyśleniami.

Czytaj więcej:
 
10September Wrzesień za Nami ...

 

 

                                            

dzie chopca 20131003 1949741602Drodzy Rodzice !
Dzieci mają za sobą pierwszy miesiąc w przedszkolu! Dla wielu z nich to pierwszy kontakt z przedszkolem, z liczną grupą rówieśników, z nauczycielką, z zasadami i regułami postępowania w nowym miejscu. Dla innych to kolejny rok w grupie przedszkolnej. Są jednak starsze, wiedzą i potrafią więcej, i wszystkie przygotowują się (choć niekoniecznie jeszcze świadomie) do tego, by niebawem przekroczyć szkolne progi i podjąć wyzwania małego ucznia. Pragniemy je w tym mądrze wspierać, wykorzystując naturalną ciekawość świata i różnorodne zdolności. Chcemy je uczyć tego, co najważniejsze, chcemy, by posiadły niezbędne umiejętności do radzenia sobie na co dzień, by przygotowały się do roli ucznia, by rozwijały swoją niepowtarzalną osobowość, swoje uzdolnienia, by stawiały czoło życiu i wygrywały!
Dzieci w tym wieku przede wszystkim bawią się, ale zabawy, zarówno te dydaktyczne, jak i ruchowe, i różnorodne gry są dla nich jednocześnie procesem intensywnego uczenia się. Podczas zabaw dzieci są niezwykle aktywne i w ten sposób zbierają ogrom doświadczeń sensoryczno-motorycznych, poznawczych i emocjonalno-społecznych, a to baza dla ich rozwoju. Wspólnie możemy pomóc im nazbierać tych dobrych doświadczeń więcej!

Życie w grupie przedszkolnej to wielka frajda, wspólne przygody i... wielkie wyzwania! To radość wspólnych zabaw i prac, radość dzielenia z drugim małym człowiekiem przeżyć. To także liczne sytuacje, w których dziecko musi nauczyć się godzić z tym, że poza nim są inni, że inne dziecko może być bardziej docenione w jakiejś sytuacji niż ono, że nie zawsze można robić to, na co ma się ochotę, że czasem to „ja proponuję", a czasem „ja muszę się dostosować", i że czasem można dostać klockiem po głowie. Nie należy się tych sytuacji obawiać. Są one okazjami, by dziecko dojrzewało emocjonalnie i społecznie, by uczyło się coraz więcej o sobie samym i o innych, by uczyło się skutecznego komunikowania z otoczeniem, współdziałania i solidarności, umiejętności wyrażania siebie, życzliwości, wybaczania, radości życia z innymi...

Czytaj więcej:
 


Komunikaty

wykrzyknik-26Szanowni Rodzice

 W tym roku szkolnym w przedszkolu prowadzone są zabawy z językiem angielskim przez panią Monikę Wawrzyniak

 

wykrzyknik-26

  


wykrzyknik-26Szanowni Rodzice

W Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Ostrowie Wielkopolskim działa Grupa wsparcia dla rodziców. W każdą środę dyżur pełnią psychologowie i pedagodzy w godz.od 12:00 do 16:00.Porady są bezpłatne.

 

 wykrzyknik-26  wykrzyknik-26Szanowni Rodzice Jasełka w naszym Przedszkolu odbędą się o godz.17:00 wg harmonogramu:

17 grudnia - g.Podziomki,

18 grudnia - g.Żagiewki,

19 grudnia - g.Koszałki,

20 grudnia - g.Modraczki.  Zapraszamy.

Losowe Zdjęcia

Aktualności

Kontakt z Nami